'Oranje kan je', en Caecilia uit Nispen kan 't ook!

Met een welluidend concert sloot Harmonieorkest Oranje uit Wouw zaterdagavond het project
'Oranje, dat kan je' af.
In het project nodigde Oranje talentvolle amateurmusici uit om met hen mee te repeteren voor een concert.

Hiermee hoopt het harmonieorkest nieuwe leden te winnen, om op die manier het hoge niveau van musiceren
in stand te houden.

'Dat kan je' geldt echter niet alleen voor de musici maar kan ook vertaald worden naar het publiek. Want echte muziekliefhebbers weten dat Oranje tot de topharmonieën van ons land gerekend mag worden.

Je mag dus ook heel wat verwachten bij een optreden.
Die verwachtingen werden met een boeiend programma opnieuw waar gemaakt.

Overdonderend en schitterend klonk het temperamentvolle The Mask of Zorro, een rijk arrangement van
Ton van Grevenbroek naar de filmmuziek van James Horner. De volheid van deze compositie werd bijzonder
expressief en meeslepend neergezet. De intense inkleuring en vurige dynamiek maakten dit werk tot een
opzwepende beleving.

The Golden City van Jan Bosveld schiep een sfeerbeeld van Praag. Als echte programmamuziek werden
de verschillende gezichten van de stad aan de Moldau herkenbaar in beeld gebracht: mysterieus diep zwaar
koperwerk naast knappe spanningsbogen door de veel serenere klanken van hobo en klarinet. Maar ook expressieve explosies van Westerse schreeuwende invloeden.

Boeiende muziek, misschien minder makkelijk toegankelijk voor het grote publiek, waarin korte solo's van fluit,
hobo en sax ook de individuele kwaliteiten van de musici belichtte.

'Oranje dat kan je'! Maar gastharmonie St. Caecilia uit Nispen bewees het ook te kunnen.
Wellicht op een ander niveau maar daarom beslist niet minder. St. Caecilia koos voor goed in het gehoor liggende
en minder gecompliceerde stukken. Muziek waar je vrolijk van wordt.

De opening van het concert door Caecilia was meteen ijzersterk en het niveau van verrassende kwaliteit.
Voorzitter Willem van de Sanden gaf op de vraag waarom Caecilia zich ten onrechte zo bescheiden opstelt,
als antwoord dat De Kring economisch een te hoge drempel heeft en dat de vereniging niet van dikdoenerij houdt.
"We zijn toch wel een bloeiende club en timmeren op onze manier aan de weg."

St. Caecilia bleek echter zonder meer concertpodiumwaardig. De harmonie speelde opvallend zuiver,
gedisciplineerd en heerlijk pittig. Ook de onderlinge samenklank was prima in balans en warm van kleur.
Een genot om naar te luisteren!

Bron : BN de Stem 16 mei 2011